HISTORIA
Joan den XX mendeko 60 urteetan, komunitate zientifikoa planetaren arazo handiez ohartarazten hasten da: pobrezia, biodibertsitateko eta ingurumen-hondatzeko galera.
Giza jardueren arteko interrelazio fisiko eta halabeharrezkoak eta natura nabari egiten hasten dira. Ingurumenean, bizi garen biosferan gertatzen da, eta sistema konplexu, dinamiko, sinergiko, zalantzagarri eta ekosistemaren eta bien elkarrekiko egokitzapena eskatzen duen sistema sozioekonomikoaren arteko elkarrekiko interdependentzia dagoena izatea.
1968an Aurelio Peccei-k eta Alexander King-ek Erromako Kluba sortzen dute arazo berri hauen erronkei arreta jartzeko.
1972ko ingurumenaren gaineko munduko lehen bilketaren bitartez, zimenduak jartzen hasten dira 20 urte geroago Rio de Janeiron, (1992an).
Stockholmon, 1972ko Giza Ingurunearen gaineko Konferentzia honetan, 113 nazio parte hartu zuten eta bere Idazkari Nagusia Maurice Strong Doktorea Rio-koa izango litzatekeela ere esan zuen. “Hura baino lehen” izan zen, hórrela kontatzen du Strong doktorea, kasu honetan, ingurumena ia berritasuna kontuan hartuta, eraman zuen eztabaida. 1987an, Konferentzia honen ondoren konklusioak jaso ziren Brundtland Txostenean, “Gure Etorkizun Komuna”, Gro Harlem Brundtland-ek, Norvegiako Lehen Ministro ohiak, zuzenduta, izenburua jarrita. Stockholmoko Konferentzia honen emaitza bezala, Nazio Batuen (PNUMA-ren) Ingurumeneko Programa ezarri zen eta NBEk Ingurumenaren eta Garapenaren gaineko Munduko Komisioa ezarri zuen 1983an.
AURRERAPENAK
Garapen jasangarri-kontzeptuko Nazio Batuen aldetik adopzio informala sorreratik abiatzen da. 1983an giroaren gaineko munduko Komisiokoa garrantzi handia izan zuen eta 1987an izenburua jarritako bere txostena argitaratu zuen garapeneko (WCED-etako) gure etorkizun komuna, ere Brundtland Txostena bezala ezagututa; txosten honek azpimarratu zuen hegoko herrien pobreziara. Komisioak konferentziaren deialdia gomendatu zuen gai hauen gainean.
Agenda 21eko garapena 1989ko Abenduaren 22an hasi zen. Eta New Yorkeko ingurumenaren gaineko konferentziako eta garapeneko Nazio Batuen ohi ez bezalako batzarreko onespenarekin hasi zen.
Gaur egun, Agenda 21eko kide askok akordioak berretsi dituzte eta antolatutako nazio eta lokala mailarako bere programak, halako amaierarako, Nazio Batuekin lotutako entitate desberdinak garatu dituzten gidariei jarraituz Estatu Batuak Absente nabarmena dira, Ibai-Gailurrera joan zen baina adierazpena eta programa sinatzeari uko egin zion herria.
Agenda 21 batzutik aurrera doikuntzak eta berrikusteak izan dira garatu diren erantzun estuak. Lehenengo, Rio+5 izeneko konferentzia, ekainaren 23tik 27ra egin zen 1997.urtean, New York-en. Agenda 21 berriena, Johannesburgoko Lurraren Gailurra, Hegoafrikako 2002ko irailaren 4rako abuztuaren 26ko hiri honetan bilduta egon da.
domingo, 24 de mayo de 2015
Broadstairseko bidaia
Egun batean, ``workshop´´ izeneko ikasgai bat ematen geunden, eta Mariela (gure irakaslea) Broadstairseko bidaia egiteko gonbidatu zigun, denok oso pozik baietz esan genuen.Baina baiezkoa eman genuen 50 pertsona, baina, agentziak 28 pertsona soilik joan behar ginela esan zuen. Azkenean, Mariela ondo pentsatu zuen, eta bidaia, workshop ikasgaiarekin zerikusia zuen, orduan workshopetik bidaiara joaten prest geundenok, derrigorrez joaten ginen. Eta beste pertsonen artean zozketa egin zen.
Lau hilabete egon ginen bidaia presatzen eta bidaiari buruz pentzetan. Gurasoekin hainbat bilera egin ziren, dena azaltzeko, eta ikasleekin ere, guk ere bidaiari buruzko hainbat datu jakiteko. Egunak, pasatzen ziren eta guk pentsatzen eta pentsatzen geunden. Sei egun falta zirenean, Marielak komunikatu zigun gure Ingalaterrako familiak (hor, familia baten etxean, gosaldu, afaldu eta lo egingo genuen.) Informazio horretan, hainbat datu ematen zituen (haien izenak, haien gogoko eginkizunak...) Gutxiago geratzen zen eta denok, oso urduri geunden, eta justu bidaia baino lehen zegoen astea, azterketa astea zen, eta denok oso urduri geunden alde batetik azterketekin eta beste aldetik bidaiarekin.
Azkenean eguna ailegatu zen:
Eguna ailegatu zen, gau horretan oso gau urduria izan zen, oso jende gutxik ondo lo egin zuen. Gure hegazkina 18:20an ateratzen zen eta arratsaldeko hiruretan aireportuan egon behar ginen. Egun horretan, nik ez nuen ezer gosaldu, eta orduak oso-oso astiro igarotzen ziren. Jateko ordua ailegatu zen, eta oso gutxi jan egin nuen, ez zitzaidalako ezer sartzen. Nire aiton-amona, Almeriara joaten ziren, egun berean eta ordu berean. Horregatik, haiekin geratu ginen denok batera aireportura joateko. Maleta hartu eta aireportura joan ginen. Aireportura ailegatu bezain laster, nire institutuko oso jende gutxi zegoen. Baina, denbora pasata, guztiok aireportura ailegatu ginen. Nik fakturatu-gabeko maleta neraman, baina hegazkineko neska, dohainik fakturatu nahi ba nuen esan zidan, orduan dohainik fakturatu nuen. Aireportua, gure hegazkineko jende guztiari azken deia egin zigun, eta denok barrura joan ginen. Gure familiari muxu bat eman eta barrura. Barruan, 20 minutu gutxigora behera egon ginen. Azkenean, sartzeko esan ziguten. Hegazkinean egonda, konturatu ginen nork zegoen gure ondoan. Niri, lehioa tokatu zitzaidan eta nire ondoan helene eta aroa zeuden. ``Vuelling´´ izeneko hegazkinarekin joan ginen.
Oso bidai lasaia izan zen, eta oso dibertigarria. Londreseko aireportu batera ailegatu bezain laster, maletak hartu eta autobus bati itxaroten egon ginen. Broadstairs, Londresetik 2 ordutara dagoelako. Autobusa hartu genuen 19:20 an, Londreseko ordutik, Londresen, espainan baino ordu bat gutxiago da. Autobusa hartu, eta hor gure urduriak handitzen joan ziren. Bi ordu egon ginen autobusean, eta azkenean ailegatu ginen. Hor, gure familiak itxaroten zeuden. Nire izena esatean, urduritasuna handitzen joan zen. Eta azkenean aitite bat ikusi nuen, niri eta Aitorreri itxaroten. Berarekin joan ginen kotxean, bere etxera iritsi arte. Azkenean, ailegatu ginen. Bere emaztea, lo egiten zegoen, eta etxea erakutsi zigun. Etxea oso itsusia zen nire iritziz, eta oso sakabanatuta, eta ez zegoen garbi. Dena erakutsi zigunean, bere familiaren istorioa kontatzen hasi zen.... Lehendabizi, bere lehenengo emaztea, ohean hil zela esan zigun, gero bere lagun bat, bere lorategian hil zela esan zigun. Nire beldurra hasi zen.... Esan zidan, bere familiako bi pertsonek, etxean hil zirela, eta gero komunera joan nintzen eta gurutze-erlijioso bat zegoen ispiluan, gero beste bat nire ohean, eta beste bat gure logelan. Aitor eta nik, beldurra geneukan, baina lo egin genuen.
Esnatu ginenean, gosariaren bila joan ginen behera. Hor hainbat gauza zeuden gosaltzeko, oso gosari potentea jarri ziguten. Baina, gosariaren erdian, niri gosea kendu zitzaidan. Bere emazte aktuala agertu zen, eta ikusi nuen, eskurik ez zeukala, eta niri nazka eta beldur handia eman zidan. Dutxa hartu nuen, eta eskolara joan ginen, eta etxeko aititea eraman zigun ikastetxera. Hor, ailegatu bezain laster klasera joan ginen, gure ikastetxeari bi klasetan banatu ziguten. Nire irakaslea ``Steph´´ deitzen zen. Lehenbadizi ordu eta erdi egon ginen ingeleseko klaseak ematen, gero ordu erdiko atsedenaldia geneukan eta gero berriz klasera joan ginen ordu erdi klasea emateko.
Klaseak bukatu bezain laster, behera joan ginen jatera. Egun horretan sandwich bat jan genuen, oso nazkagarria zen, baina pixka bat dastatu behar zen., jan eta gero, Broadstairseko kostara joan ginen ``jinkana´´ bat egiteko. Hiruko taldetan banatu ginduten eta herri osotik galdetzen joan behar ginen, paper batean zeuden galdera batzuk ondo erantzuteko. Oso ondo pasatu genuen, baina egun horretan hotz asko egiten zuen. Azkenean, galdetegia amaitu bezain laster, ikastetxera joan ginen. Hor, gure familiei itxaroten geunden, baina azkenean, nire zonan bizi zirenoi autobus bat jarri ziguten. Eta autobusarekin joan ginen gure etxera. Autobus horretan, Amaia, Mireia, Ane, Miren, Olaia, Naroa, Aitor eta zortzirok joaten ginen. Baina, Amaia eta Mireiaren etxea nirearen parean zegoen eta haiekin geratzen ginen beti autobusa hartzeko, eta Ane eta Mirenekin ere, Naroa eta Olaia autobus hartzeko lehendabizi beraien ama ekarri behar zien. Etxera ailegatu ginen, hor afaldu eta dutxa hartu genuen. Eta berriz autobusa hartu genuen ikastetxera joateko eta gaueko ekintza egiteko. Gau horretan, karaoke tokatzen zen. Oso ondo pasatu genuen. Aitorrek barre asko ematen du dantza egiten duenean eta abesten duenean, denok, barre asko egin genuen. Oso gau ona izan zen. Gero, berriz autobusa hartu genuen etxera joateko. Etxean, ailegatu bezain laster ohera joan ginen, lo egitera. Baina, egun horretan, Mariela eta Lourdesekin hitz egin genuen, familia aldatzeko, etxe hori beldur asko ematen zuelako. Helene eta Lucia ere oso etxe txarra zuten, eta galdaragintzaren logelan lo egiten zuten. Haiek, ere aldaketa eskatu zuten, eta aldatu zieten. Guri, oraindik ez ziguten aldatu. Baina gau horretan ondo lo egin genuen eta hurrengo egunean berriz komentatuko genion Marielari.
Egun guztietan bezala, gosaldu egin genuen, nik dutxa hartu nuen goiz guztietan bezala, motxila hartu eta Mireia eta Amaiarekin geratu ginen autobusera joateko, gero bidaiatik Miren eta Anerekin topatu ginen eta haiekin joan ginen ere autobusera. Autobuseko gelditokira ailegatu ginenean Olaia eta Naroa itxaroten zeuden. Azkenean, autobusa etorri zen, baina ez zen autobus normala, kotxe bat zen, eta orduan bi tandatan banatu ginen.
Egun horretan, Canterbury´´ izeneko hiri batera joan ginen, baina, lehendabizi klase normala euki genuen. Eta gero, jateko orduan Canterbury´´-ra joan ginen. Horra joateko, tren bat hartu behar da, 30 minutuko bidaia izan zen. Tren hoiek oso modernoak dira. Hor, hainbat monumentu ikusi genuen, eta azkenean 2 ordu utzi ziguten dendetatik joateko eta hainbat gauza erosteko. Guk, souvenirs´´ dauden dendetara joan ginen, azkenean, hortik joan ginen berriz trenera eta berriz bueltatu ginen eskolara. Zazpirak inguru ailegatu ginen, guk autobusa hartu genuen eta gure etxera joan ginen. Dutxa hartu, afaldu eta berriz autobusaren bila joan ginen gaueko ekintza egiteko. Eskolara ailegatu ginen, eta galdetegi bat tokatzen zen. Seiko taldeetan banatu ginen eta gure ikastetxea Jose Miguel Barandiaran´´ eta beste batzuk ere Burgosekoak ziren eta guk ez genuen ezer irabazi, Burgosekoek dena irabazi zuten. Gero, berriz autobusa hartu eta etxera joan ginen. Guretzat autobusarena, txapa itzela zen, batzutan oso denbora gutxi genekagulako dutxa hartzeko eta oso goiz altxatu behar ginelako.
4.Eguna (Martxoak 17)
Aldaketaren eguna ailegatu zen. Egun honetan, etxeko mutila lan egiten zegoen eta etxetik kanpo egongo zen egun osoan zehar. Altxatu bezain laster, beti bezala gosaldu eta dutxa hartu nuen, gero emaztea konturatu gabe, maleta egin genuen, egun horretan etxetik aldatuko ginelako. Etxetik atera eta autobusa hartu genuen, eskolara ailegatu eta Mariela eta Lourdesek esan ziguten, zein izango zen gure familia berria. Klasera joan ginen, gero jan genuen eta gero azkenean egun horretan kirola egiteko orduak tokatzen ziren. Parke batera joan ginen eta hor tenis, futbola, baloi eseria eta hainbat joku egin genitugun, oso joku onak egin genitugun eta oso ondo pasatu genuen denok batera. Bidai honetan, oso elkarrizketa onak euki ditugu denok denokin, gehiago ezagutu gara denok elkarri eta hau oso positiboa izan da. Kiroletan, oso pozik geunden guztiok hurrengo egunean, Londresera joatea tokatzen zelako.
Gero kirolak bukatu bezain laster, eskolara bueltatu ginen, eta Aitor eta biok, maleten bila joan ginen gure etxera eta beste etxera eraman ziguten, etxe honetan oso pertsona onak ziren, oso tratu ona eman ziguten eta etxea oso lujosoa zen. Oso pozik geunden familia honekin. Hor berriz dutxa hartu nuen, eta afaldu egin genuen. Egun horretan Spaguettish-ak zeuden afaltzeko, niri ez zitzaidan gustatu, al pesto´´ izeneko salsa batekin eginda zeudelako. Gero, mutikoak kotxez eraman zigun eskolara, hor Drama´´ izeneko ekintza tokatzen zitzaigun, oso ondo pasatu genuen, oso ekintza dibertigarria zen. Asko gustatu zitzaigun, benetan zoragarria. Hoberenetariko ekintza izan zen. Gero, Drama bukatu eta gero, etxera joan ginen, orain autobusa alde batera utzi genuen, eta oinez bueltatu behar ginen, baina ez geunden bakarrik, Janire, Ane eta Urtzi gurekin zetozen, gertu bizi ginelako. Etxera ailegatu, eta ohera joan ginen, nekatuta geundelako eta hurrengo egunean Londres tokatzen zitzaigulako.
5.Eguna (Martxoak 18)
Etxe berriko lehenengo gaua zen. Oso ondo lo egin genuen gau horretan, gurutze-kristau barik eta istorio txarrekin barik. Altxatu bezain laster dutxatu nintzen, egun horretan Londresera joango ginelako, eta eskolan laster egon behar ginen. Arropa jantzi eta gosaltzera jeitsi ginen. Gosaltzeko, esnea, tostadak eta zerealak jarri ziguten. Oso azkar gosaldu genuen, oraindik hainbat gauza falta zitzaizkigun etxetik ateratzeko. Ordua ailegatu zenean, jaitsi ginen eta etxeko emakumea, eskolara eraman zigun. Hor, gure institutuko oso jende gutxi geunden, baina denbora pasatzen zenean, guztiok ailegatu ginen. Denok batera, treneko gelditokira joan ginen, Londresera joateko.
Trena ailegatu zenean, trenera igo ginen eta Londreserarte ordu ta erdi egon ginen trenean. Horra ailegatu bezain laster, denok txisa egitera joan ginen, eta ura edatera. Gero, treneko gelditokitik atera ginen Londreseko hainbat monumentu eta gauza inportanteak ikusteko. Big Ben´´, Backingham palace´´, Londreseko zubia´´, Londreseko parkea´´, Urtxintxen parkea´´...
Lau ordu inguru egon ginen Londresetik bueltaka eta argazkiak ateratzen, etxeko gizon eta emakumea, guri bazkaria ematen ziguten, Londresen jateko. Guri, sandwitch bat jarri ziguten, pepinillo eta gaztako sandwitch bat jarri ziguten, eta niri ez zitzaidan batere gustatzen eta Anderri eman nion berari gustatzen zitzaiolako. Nik sagar bat eta kit kat bat jan nuen. Gero, Londreseko kale nagusi batera ailegatu ginen, eta hor 3 ordu utzi ziguten guri bakarrik, hainbat erosketa egiteko, gure familiei zerbait erosteko eta hortik oixka bat egoteko guk bakarrik. Oihane, Irati, Olaia, Amaia eta Naroarekin joan nintzen lehendabizi hainbat denda ikusteko. Gero, Ariot, Ander eta Aitorrekin joan nintzen m&m izeneko dendara joateko. Gero,hortik egon ginen laurok,baina,gero Aitor desagertu egin zen. Beste denda batera joan ginen, gero nik berriz Naroa, Olaia, Oihane, Irati eta Amaiarekin joan nintzen. Baina, ez nekien non zeuden, eta bilatzen aritu nintzen 20 minutu inguru. Galduta negoela pentsatzen nuen, baina azkenean berriz m&m izeneko dendan sartu nintzen eta justu sarreran aurkitu nituen. Haiekin, Starbucks-era joan nintzen. Gero, dendetara joan ginen gure familiei zerbait erosteko. Oso ondo pasatu genuen. oso egun ona izan zen. Gero, geratu ginen lekura joan ginen. Gero, denok batera trenera joan ginen berriz, Broadstairsera joateko. Trena hartu eta berriz ordu ta erdi egon behar ginen ailegatzeko. Broadstairsera ailegatu ginen, eta oinez joan ginen etxera.Etxera ailegatu ginen eta etxeko emakumeak, pizza eman zigun afaltzeko. Nik, trena hartu baino lehen Mc Donaldseko menu bat jan nuen beste batzuekin batera. Gero, pizza ikustean.... Nik beteta negoen,eta pizza bat zegoen biontzat. Pizza hori jan genuen, nik asko iraundu nuen jateko, eta gero amaitzean emakumea beste pizza bat atera zuen, eta nik esplotatzeko negoen, ezin nuen gehiago, baina ez nion ezer esan, lotsa ematen zitzaidalako. Pizza hori jateko, nik denbora asko iraundu nuen eta azkenean emakumea konturatu barik, Aitorri pizza atal bat eman nion. Nik ezin nuen gehiago. Afaria bukatu bezain laster, gora joan ginen , maleta prestatzeko, hori gure azken gaua izango zen Broadstairsen. Maleta egiten 2 ordu egon nintzen, hainbat gauza jarri behar nituen barruan. Azkenan, amaitu nuen eta ohera sartu nintzen eta azkar lokartu nintzen.
6.Eguna (Martxoak 19)
Azken eguna ailegatu zen:(
Esnatu nintzen, azken dutxa hartu nuen eta arropa jantzi nuen. Jaitsi nintzen gosaltzera, ez zitzaigulako denbora ematen, ez ginelako laster esnatu. Eta, nik bakarrik jaitsi nintzen, berak oraindik arropa janzten zegoen. Nik gosaltzen amaitu nuenean, Aitorrek oraindik gosaltzen hasten ari zen. Nik, gora joan nintzen azken gauzak prestatzera. Jeitsi nintzenean, Aitorrek gosaltzen amaitu zuen eta gora joan zen, gero jaitsi zen eta gizonarekin joan ginen eskolara kotxez. Emakumeari bi muxu eman genion eta berari agur esan genion. Gero, eskolara eraman zigun eta hor denok geunden, itxaroten. Egun horretan, azken erosketak egiteko denbora utzi ziguten eta beste batzuk, nahi zutenek, hor ondoan zegoen herri txiki batera joan ziren. Nik, nire familiari azken oparien bila egon nintzen, eta gero denok batera joan ginen eskolara. Hor egon ginen, joateko ordua ailegatu zen arte.
Azkenean, autobus bat hartu genuen aireportura joateko. Oso ondo pasatu genuen egun guztietan, eta azkenean, argazki bat egin genuen, bidai hori inoiz ahazteko. Autobusean sartu ginen, eta oso ondo pasatu genuen, oso bidai polita eta dibertigarria izan zen. Autobusean, denok lo zeuden hiru izan ezik eta hainbat broma egin genituen, gero ere autobusak frenazo bat eman zuen, eta Oihanek justu altxatuta zegoen eta autobuseko atzeko partetik, aurreko partera iritsi zen. Oso bidai dibertigarria. Gero, aireportura joan ginen, eta berriz maleta dohainik fakturatzeko esan ziguten. Guk baietz esan genuen. Gero, ikusi genuen nola gure hegazkinaren ordua atzera egiten zuen.
Ordua ailegatu zen, eta hegazkina hartu behar genuen. Hegazkinera ailegatzeko tren bat hartu behar genuen. Gero, hegazkinra joan ginen, niri Olaia eta Iratirekin tokatu zitzaidan hegazkinean. Gure hegazkina, ``EasyJet´´ zen. Aireportutik atera ginen, oso bidai txarra izan zen. Turbulenzia asko egon ziren eta hainbat pertsona, beldurra pasatu zuten. Bilboko aireportura ailegatu ginen eta gure familiarekin berrikusi ginen. Gero, etxera joan ginen eta bidaia amaitutzat eman genuen.
Broadstairs, Ingalaterrako kostan dagoen herrialde bat da, ez da oso herri handia, gutxi-gora behera Ingalaterrako hiriburutik (London) 130 km-ra
kokatuta dago. 2001ean, 24.000 biztanle bizi ziren, hor, ez da oso zifra altua eta horregatik biztanleria urria dutela esaten da.
Lau hilabete egon ginen bidaia presatzen eta bidaiari buruz pentzetan. Gurasoekin hainbat bilera egin ziren, dena azaltzeko, eta ikasleekin ere, guk ere bidaiari buruzko hainbat datu jakiteko. Egunak, pasatzen ziren eta guk pentsatzen eta pentsatzen geunden. Sei egun falta zirenean, Marielak komunikatu zigun gure Ingalaterrako familiak (hor, familia baten etxean, gosaldu, afaldu eta lo egingo genuen.) Informazio horretan, hainbat datu ematen zituen (haien izenak, haien gogoko eginkizunak...) Gutxiago geratzen zen eta denok, oso urduri geunden, eta justu bidaia baino lehen zegoen astea, azterketa astea zen, eta denok oso urduri geunden alde batetik azterketekin eta beste aldetik bidaiarekin.
Azkenean eguna ailegatu zen:
1.Eguna (Martxoak 14)
Eguna ailegatu zen, gau horretan oso gau urduria izan zen, oso jende gutxik ondo lo egin zuen. Gure hegazkina 18:20an ateratzen zen eta arratsaldeko hiruretan aireportuan egon behar ginen. Egun horretan, nik ez nuen ezer gosaldu, eta orduak oso-oso astiro igarotzen ziren. Jateko ordua ailegatu zen, eta oso gutxi jan egin nuen, ez zitzaidalako ezer sartzen. Nire aiton-amona, Almeriara joaten ziren, egun berean eta ordu berean. Horregatik, haiekin geratu ginen denok batera aireportura joateko. Maleta hartu eta aireportura joan ginen. Aireportura ailegatu bezain laster, nire institutuko oso jende gutxi zegoen. Baina, denbora pasata, guztiok aireportura ailegatu ginen. Nik fakturatu-gabeko maleta neraman, baina hegazkineko neska, dohainik fakturatu nahi ba nuen esan zidan, orduan dohainik fakturatu nuen. Aireportua, gure hegazkineko jende guztiari azken deia egin zigun, eta denok barrura joan ginen. Gure familiari muxu bat eman eta barrura. Barruan, 20 minutu gutxigora behera egon ginen. Azkenean, sartzeko esan ziguten. Hegazkinean egonda, konturatu ginen nork zegoen gure ondoan. Niri, lehioa tokatu zitzaidan eta nire ondoan helene eta aroa zeuden. ``Vuelling´´ izeneko hegazkinarekin joan ginen.
Oso bidai lasaia izan zen, eta oso dibertigarria. Londreseko aireportu batera ailegatu bezain laster, maletak hartu eta autobus bati itxaroten egon ginen. Broadstairs, Londresetik 2 ordutara dagoelako. Autobusa hartu genuen 19:20 an, Londreseko ordutik, Londresen, espainan baino ordu bat gutxiago da. Autobusa hartu, eta hor gure urduriak handitzen joan ziren. Bi ordu egon ginen autobusean, eta azkenean ailegatu ginen. Hor, gure familiak itxaroten zeuden. Nire izena esatean, urduritasuna handitzen joan zen. Eta azkenean aitite bat ikusi nuen, niri eta Aitorreri itxaroten. Berarekin joan ginen kotxean, bere etxera iritsi arte. Azkenean, ailegatu ginen. Bere emaztea, lo egiten zegoen, eta etxea erakutsi zigun. Etxea oso itsusia zen nire iritziz, eta oso sakabanatuta, eta ez zegoen garbi. Dena erakutsi zigunean, bere familiaren istorioa kontatzen hasi zen.... Lehendabizi, bere lehenengo emaztea, ohean hil zela esan zigun, gero bere lagun bat, bere lorategian hil zela esan zigun. Nire beldurra hasi zen.... Esan zidan, bere familiako bi pertsonek, etxean hil zirela, eta gero komunera joan nintzen eta gurutze-erlijioso bat zegoen ispiluan, gero beste bat nire ohean, eta beste bat gure logelan. Aitor eta nik, beldurra geneukan, baina lo egin genuen.
2.Eguna (Martxoak 15)
Esnatu ginenean, gosariaren bila joan ginen behera. Hor hainbat gauza zeuden gosaltzeko, oso gosari potentea jarri ziguten. Baina, gosariaren erdian, niri gosea kendu zitzaidan. Bere emazte aktuala agertu zen, eta ikusi nuen, eskurik ez zeukala, eta niri nazka eta beldur handia eman zidan. Dutxa hartu nuen, eta eskolara joan ginen, eta etxeko aititea eraman zigun ikastetxera. Hor, ailegatu bezain laster klasera joan ginen, gure ikastetxeari bi klasetan banatu ziguten. Nire irakaslea ``Steph´´ deitzen zen. Lehenbadizi ordu eta erdi egon ginen ingeleseko klaseak ematen, gero ordu erdiko atsedenaldia geneukan eta gero berriz klasera joan ginen ordu erdi klasea emateko.
Klaseak bukatu bezain laster, behera joan ginen jatera. Egun horretan sandwich bat jan genuen, oso nazkagarria zen, baina pixka bat dastatu behar zen., jan eta gero, Broadstairseko kostara joan ginen ``jinkana´´ bat egiteko. Hiruko taldetan banatu ginduten eta herri osotik galdetzen joan behar ginen, paper batean zeuden galdera batzuk ondo erantzuteko. Oso ondo pasatu genuen, baina egun horretan hotz asko egiten zuen. Azkenean, galdetegia amaitu bezain laster, ikastetxera joan ginen. Hor, gure familiei itxaroten geunden, baina azkenean, nire zonan bizi zirenoi autobus bat jarri ziguten. Eta autobusarekin joan ginen gure etxera. Autobus horretan, Amaia, Mireia, Ane, Miren, Olaia, Naroa, Aitor eta zortzirok joaten ginen. Baina, Amaia eta Mireiaren etxea nirearen parean zegoen eta haiekin geratzen ginen beti autobusa hartzeko, eta Ane eta Mirenekin ere, Naroa eta Olaia autobus hartzeko lehendabizi beraien ama ekarri behar zien. Etxera ailegatu ginen, hor afaldu eta dutxa hartu genuen. Eta berriz autobusa hartu genuen ikastetxera joateko eta gaueko ekintza egiteko. Gau horretan, karaoke tokatzen zen. Oso ondo pasatu genuen. Aitorrek barre asko ematen du dantza egiten duenean eta abesten duenean, denok, barre asko egin genuen. Oso gau ona izan zen. Gero, berriz autobusa hartu genuen etxera joateko. Etxean, ailegatu bezain laster ohera joan ginen, lo egitera. Baina, egun horretan, Mariela eta Lourdesekin hitz egin genuen, familia aldatzeko, etxe hori beldur asko ematen zuelako. Helene eta Lucia ere oso etxe txarra zuten, eta galdaragintzaren logelan lo egiten zuten. Haiek, ere aldaketa eskatu zuten, eta aldatu zieten. Guri, oraindik ez ziguten aldatu. Baina gau horretan ondo lo egin genuen eta hurrengo egunean berriz komentatuko genion Marielari.
3.Eguna (Martxoak 16)
Egun guztietan bezala, gosaldu egin genuen, nik dutxa hartu nuen goiz guztietan bezala, motxila hartu eta Mireia eta Amaiarekin geratu ginen autobusera joateko, gero bidaiatik Miren eta Anerekin topatu ginen eta haiekin joan ginen ere autobusera. Autobuseko gelditokira ailegatu ginenean Olaia eta Naroa itxaroten zeuden. Azkenean, autobusa etorri zen, baina ez zen autobus normala, kotxe bat zen, eta orduan bi tandatan banatu ginen.
Egun horretan, Canterbury´´ izeneko hiri batera joan ginen, baina, lehendabizi klase normala euki genuen. Eta gero, jateko orduan Canterbury´´-ra joan ginen. Horra joateko, tren bat hartu behar da, 30 minutuko bidaia izan zen. Tren hoiek oso modernoak dira. Hor, hainbat monumentu ikusi genuen, eta azkenean 2 ordu utzi ziguten dendetatik joateko eta hainbat gauza erosteko. Guk, souvenirs´´ dauden dendetara joan ginen, azkenean, hortik joan ginen berriz trenera eta berriz bueltatu ginen eskolara. Zazpirak inguru ailegatu ginen, guk autobusa hartu genuen eta gure etxera joan ginen. Dutxa hartu, afaldu eta berriz autobusaren bila joan ginen gaueko ekintza egiteko. Eskolara ailegatu ginen, eta galdetegi bat tokatzen zen. Seiko taldeetan banatu ginen eta gure ikastetxea Jose Miguel Barandiaran´´ eta beste batzuk ere Burgosekoak ziren eta guk ez genuen ezer irabazi, Burgosekoek dena irabazi zuten. Gero, berriz autobusa hartu eta etxera joan ginen. Guretzat autobusarena, txapa itzela zen, batzutan oso denbora gutxi genekagulako dutxa hartzeko eta oso goiz altxatu behar ginelako.
4.Eguna (Martxoak 17)
Aldaketaren eguna ailegatu zen. Egun honetan, etxeko mutila lan egiten zegoen eta etxetik kanpo egongo zen egun osoan zehar. Altxatu bezain laster, beti bezala gosaldu eta dutxa hartu nuen, gero emaztea konturatu gabe, maleta egin genuen, egun horretan etxetik aldatuko ginelako. Etxetik atera eta autobusa hartu genuen, eskolara ailegatu eta Mariela eta Lourdesek esan ziguten, zein izango zen gure familia berria. Klasera joan ginen, gero jan genuen eta gero azkenean egun horretan kirola egiteko orduak tokatzen ziren. Parke batera joan ginen eta hor tenis, futbola, baloi eseria eta hainbat joku egin genitugun, oso joku onak egin genitugun eta oso ondo pasatu genuen denok batera. Bidai honetan, oso elkarrizketa onak euki ditugu denok denokin, gehiago ezagutu gara denok elkarri eta hau oso positiboa izan da. Kiroletan, oso pozik geunden guztiok hurrengo egunean, Londresera joatea tokatzen zelako.
Gero kirolak bukatu bezain laster, eskolara bueltatu ginen, eta Aitor eta biok, maleten bila joan ginen gure etxera eta beste etxera eraman ziguten, etxe honetan oso pertsona onak ziren, oso tratu ona eman ziguten eta etxea oso lujosoa zen. Oso pozik geunden familia honekin. Hor berriz dutxa hartu nuen, eta afaldu egin genuen. Egun horretan Spaguettish-ak zeuden afaltzeko, niri ez zitzaidan gustatu, al pesto´´ izeneko salsa batekin eginda zeudelako. Gero, mutikoak kotxez eraman zigun eskolara, hor Drama´´ izeneko ekintza tokatzen zitzaigun, oso ondo pasatu genuen, oso ekintza dibertigarria zen. Asko gustatu zitzaigun, benetan zoragarria. Hoberenetariko ekintza izan zen. Gero, Drama bukatu eta gero, etxera joan ginen, orain autobusa alde batera utzi genuen, eta oinez bueltatu behar ginen, baina ez geunden bakarrik, Janire, Ane eta Urtzi gurekin zetozen, gertu bizi ginelako. Etxera ailegatu, eta ohera joan ginen, nekatuta geundelako eta hurrengo egunean Londres tokatzen zitzaigulako.
5.Eguna (Martxoak 18)
Etxe berriko lehenengo gaua zen. Oso ondo lo egin genuen gau horretan, gurutze-kristau barik eta istorio txarrekin barik. Altxatu bezain laster dutxatu nintzen, egun horretan Londresera joango ginelako, eta eskolan laster egon behar ginen. Arropa jantzi eta gosaltzera jeitsi ginen. Gosaltzeko, esnea, tostadak eta zerealak jarri ziguten. Oso azkar gosaldu genuen, oraindik hainbat gauza falta zitzaizkigun etxetik ateratzeko. Ordua ailegatu zenean, jaitsi ginen eta etxeko emakumea, eskolara eraman zigun. Hor, gure institutuko oso jende gutxi geunden, baina denbora pasatzen zenean, guztiok ailegatu ginen. Denok batera, treneko gelditokira joan ginen, Londresera joateko.
Trena ailegatu zenean, trenera igo ginen eta Londreserarte ordu ta erdi egon ginen trenean. Horra ailegatu bezain laster, denok txisa egitera joan ginen, eta ura edatera. Gero, treneko gelditokitik atera ginen Londreseko hainbat monumentu eta gauza inportanteak ikusteko. Big Ben´´, Backingham palace´´, Londreseko zubia´´, Londreseko parkea´´, Urtxintxen parkea´´...
Lau ordu inguru egon ginen Londresetik bueltaka eta argazkiak ateratzen, etxeko gizon eta emakumea, guri bazkaria ematen ziguten, Londresen jateko. Guri, sandwitch bat jarri ziguten, pepinillo eta gaztako sandwitch bat jarri ziguten, eta niri ez zitzaidan batere gustatzen eta Anderri eman nion berari gustatzen zitzaiolako. Nik sagar bat eta kit kat bat jan nuen. Gero, Londreseko kale nagusi batera ailegatu ginen, eta hor 3 ordu utzi ziguten guri bakarrik, hainbat erosketa egiteko, gure familiei zerbait erosteko eta hortik oixka bat egoteko guk bakarrik. Oihane, Irati, Olaia, Amaia eta Naroarekin joan nintzen lehendabizi hainbat denda ikusteko. Gero, Ariot, Ander eta Aitorrekin joan nintzen m&m izeneko dendara joateko. Gero,hortik egon ginen laurok,baina,gero Aitor desagertu egin zen. Beste denda batera joan ginen, gero nik berriz Naroa, Olaia, Oihane, Irati eta Amaiarekin joan nintzen. Baina, ez nekien non zeuden, eta bilatzen aritu nintzen 20 minutu inguru. Galduta negoela pentsatzen nuen, baina azkenean berriz m&m izeneko dendan sartu nintzen eta justu sarreran aurkitu nituen. Haiekin, Starbucks-era joan nintzen. Gero, dendetara joan ginen gure familiei zerbait erosteko. Oso ondo pasatu genuen. oso egun ona izan zen. Gero, geratu ginen lekura joan ginen. Gero, denok batera trenera joan ginen berriz, Broadstairsera joateko. Trena hartu eta berriz ordu ta erdi egon behar ginen ailegatzeko. Broadstairsera ailegatu ginen, eta oinez joan ginen etxera.Etxera ailegatu ginen eta etxeko emakumeak, pizza eman zigun afaltzeko. Nik, trena hartu baino lehen Mc Donaldseko menu bat jan nuen beste batzuekin batera. Gero, pizza ikustean.... Nik beteta negoen,eta pizza bat zegoen biontzat. Pizza hori jan genuen, nik asko iraundu nuen jateko, eta gero amaitzean emakumea beste pizza bat atera zuen, eta nik esplotatzeko negoen, ezin nuen gehiago, baina ez nion ezer esan, lotsa ematen zitzaidalako. Pizza hori jateko, nik denbora asko iraundu nuen eta azkenean emakumea konturatu barik, Aitorri pizza atal bat eman nion. Nik ezin nuen gehiago. Afaria bukatu bezain laster, gora joan ginen , maleta prestatzeko, hori gure azken gaua izango zen Broadstairsen. Maleta egiten 2 ordu egon nintzen, hainbat gauza jarri behar nituen barruan. Azkenan, amaitu nuen eta ohera sartu nintzen eta azkar lokartu nintzen.
6.Eguna (Martxoak 19)
Azken eguna ailegatu zen:(
Esnatu nintzen, azken dutxa hartu nuen eta arropa jantzi nuen. Jaitsi nintzen gosaltzera, ez zitzaigulako denbora ematen, ez ginelako laster esnatu. Eta, nik bakarrik jaitsi nintzen, berak oraindik arropa janzten zegoen. Nik gosaltzen amaitu nuenean, Aitorrek oraindik gosaltzen hasten ari zen. Nik, gora joan nintzen azken gauzak prestatzera. Jeitsi nintzenean, Aitorrek gosaltzen amaitu zuen eta gora joan zen, gero jaitsi zen eta gizonarekin joan ginen eskolara kotxez. Emakumeari bi muxu eman genion eta berari agur esan genion. Gero, eskolara eraman zigun eta hor denok geunden, itxaroten. Egun horretan, azken erosketak egiteko denbora utzi ziguten eta beste batzuk, nahi zutenek, hor ondoan zegoen herri txiki batera joan ziren. Nik, nire familiari azken oparien bila egon nintzen, eta gero denok batera joan ginen eskolara. Hor egon ginen, joateko ordua ailegatu zen arte.
Azkenean, autobus bat hartu genuen aireportura joateko. Oso ondo pasatu genuen egun guztietan, eta azkenean, argazki bat egin genuen, bidai hori inoiz ahazteko. Autobusean sartu ginen, eta oso ondo pasatu genuen, oso bidai polita eta dibertigarria izan zen. Autobusean, denok lo zeuden hiru izan ezik eta hainbat broma egin genituen, gero ere autobusak frenazo bat eman zuen, eta Oihanek justu altxatuta zegoen eta autobuseko atzeko partetik, aurreko partera iritsi zen. Oso bidai dibertigarria. Gero, aireportura joan ginen, eta berriz maleta dohainik fakturatzeko esan ziguten. Guk baietz esan genuen. Gero, ikusi genuen nola gure hegazkinaren ordua atzera egiten zuen.
Ordua ailegatu zen, eta hegazkina hartu behar genuen. Hegazkinera ailegatzeko tren bat hartu behar genuen. Gero, hegazkinra joan ginen, niri Olaia eta Iratirekin tokatu zitzaidan hegazkinean. Gure hegazkina, ``EasyJet´´ zen. Aireportutik atera ginen, oso bidai txarra izan zen. Turbulenzia asko egon ziren eta hainbat pertsona, beldurra pasatu zuten. Bilboko aireportura ailegatu ginen eta gure familiarekin berrikusi ginen. Gero, etxera joan ginen eta bidaia amaitutzat eman genuen.
Maite eta Roko Mamua
Bazen behin negu hotz batean, Maite izeneko neska beldurgarri bat, bere etxean mamuak zeudela pentsatzen zuena. Eta..... egia zen! Bere etxean mamuak zeuden, baina bere amak ez zion sinesten.
Ez ziren mamuak, mamu bakarra zen, Roko izenekoa, ikustezina zen eta umeei beldurtzeko prest zegoen beti, hau da, mamu beldurgarria zen.
Maiteri kalte handia egiten zion, eta Maitek, Rokok egiten zizkion mamukeriak asko beldurtzen zioten. Egun batean, Maitek katarroa hartu zuenez, ohean gelditu behar izan zuen.
Bere amak lan egiten zuenez bakarrik gelditu zen- Bat-batean Roko mamu maltzurra agertu zen eta mamuak honela esan zion:
-Zu gaixorik zaude eta bakar-bakarrik etxean.
Maitek ahotsak entzutean honela esan zuen:
-Ama, ama, mamua!!!!!!
Beldurtuta Maitek telefonoa hartu eta amari deitu zion honela esanez:
-Amatxo, amatxo etxean mamu bat dago. Zatoz azkar mesedez!
Ama lana utzi eta nagusiari esan zion:
-Nire alaba gaixo dago eta etxean bakarrik, berarekin joan naiteke?
-Bai zoaz - erantzun zion nagusiak.
Amak kotxea hartu zuen eta etxerantz abiatu zen.
Etxera heltzean Maite negarrez zegoen eta amak jarabea eman zion.
-Hobeto zaude laztana? -Galdetu zion amak.
-Bai hobeto nago, baina beldur naiz - erantzun zion Maitek.
-Beldur! Zergatik? -galdetu zion amak harriturik
-Etxean mamuak daudelako - erantzun zuen Maitek beldurtuta.
-Ez esan tontakeriak! - aipatu zion amak
Orduan mamua azaldu zen eta amak Maiteri arrazoi guztia eman eta mamuak honela esan zuen:
-Nik Maiterekin mamukerietan jokatu nahi nuen.
Bi ordu pasa eta gero Maitek honela esan zion amari:
-Ama, ni mamuarekin jolasten geldituko naiz.
-Primeran Maite. Bitartean ni erosketak egitera noa - jarraitu zuen amak
-Ama ohetik jaiki naiteke? - galdetu zuen Maitek.
-Bai. Maite - erantzun zion ama
Ama erosketak egitera joan zen eta Maite mamuarekin gelditu zen eta honela galdetu zion:
-Aizu mamu, nola deitzen zara?
-Roko deitzen naiz - esan zuen mamuak.
-Pelikula bat ikusi nahi duzu? - galdetu zion Maitek.
-Bai- erantzun zuen Rokok
-Zein? - galdetu zuen Maitek
-Peter Pan - erantzun zuen Rokok
-Ongi da - esan zuen Maitek.
Pelikula erdia ikusita zutenean ama agertu zen eta honela galdetu zien Maite eta Rokori:
-Zelan biok?
-Primeran - erantzun zuten biek.
-Zer nahi duzue bazkaltzeko?
- Nik dilistak, okela eta laranja nahi ditut - esan zuen Rokok
-Nik berdin - aipatu zuen Maitek.
-Maite, laztana hobeto al zaude? - galdetu zion amak.
-Bai ama, primeran nago - erantzun zuen Maitek.
Bazkaldu eta gero Rokok Maiteren amari bere etxean bizi nahi zuela esan zion. Amaren erantzuna baiezkoa izan zen eta Maite poz-pozik zegoen.
Gauean aita etxean sartu eta mamua ikustean hauxe esan zuen:
- Guretzat da?
-Bai! - erantzun zuten Maite eta amak irribarre handiarekin.
Festa bat antolatu zuten Rokoren etorrera ospatzeko eta handik aurrera poz-pozik bizi ziren.
Ez ziren mamuak, mamu bakarra zen, Roko izenekoa, ikustezina zen eta umeei beldurtzeko prest zegoen beti, hau da, mamu beldurgarria zen.
Maiteri kalte handia egiten zion, eta Maitek, Rokok egiten zizkion mamukeriak asko beldurtzen zioten. Egun batean, Maitek katarroa hartu zuenez, ohean gelditu behar izan zuen.
Bere amak lan egiten zuenez bakarrik gelditu zen- Bat-batean Roko mamu maltzurra agertu zen eta mamuak honela esan zion:
-Zu gaixorik zaude eta bakar-bakarrik etxean.
Maitek ahotsak entzutean honela esan zuen:
-Ama, ama, mamua!!!!!!
Beldurtuta Maitek telefonoa hartu eta amari deitu zion honela esanez:
-Amatxo, amatxo etxean mamu bat dago. Zatoz azkar mesedez!
Ama lana utzi eta nagusiari esan zion:
-Nire alaba gaixo dago eta etxean bakarrik, berarekin joan naiteke?
-Bai zoaz - erantzun zion nagusiak.
Amak kotxea hartu zuen eta etxerantz abiatu zen.
Etxera heltzean Maite negarrez zegoen eta amak jarabea eman zion.
-Hobeto zaude laztana? -Galdetu zion amak.
-Bai hobeto nago, baina beldur naiz - erantzun zion Maitek.
-Beldur! Zergatik? -galdetu zion amak harriturik
-Etxean mamuak daudelako - erantzun zuen Maitek beldurtuta.
-Ez esan tontakeriak! - aipatu zion amak
Orduan mamua azaldu zen eta amak Maiteri arrazoi guztia eman eta mamuak honela esan zuen:
-Nik Maiterekin mamukerietan jokatu nahi nuen.
Bi ordu pasa eta gero Maitek honela esan zion amari:
-Ama, ni mamuarekin jolasten geldituko naiz.
-Primeran Maite. Bitartean ni erosketak egitera noa - jarraitu zuen amak
-Ama ohetik jaiki naiteke? - galdetu zuen Maitek.
-Bai. Maite - erantzun zion ama
Ama erosketak egitera joan zen eta Maite mamuarekin gelditu zen eta honela galdetu zion:
-Aizu mamu, nola deitzen zara?
-Roko deitzen naiz - esan zuen mamuak.
-Pelikula bat ikusi nahi duzu? - galdetu zion Maitek.
-Bai- erantzun zuen Rokok
-Zein? - galdetu zuen Maitek
-Peter Pan - erantzun zuen Rokok
-Ongi da - esan zuen Maitek.
Pelikula erdia ikusita zutenean ama agertu zen eta honela galdetu zien Maite eta Rokori:
-Zelan biok?
-Primeran - erantzun zuten biek.
-Zer nahi duzue bazkaltzeko?
- Nik dilistak, okela eta laranja nahi ditut - esan zuen Rokok
-Nik berdin - aipatu zuen Maitek.
-Maite, laztana hobeto al zaude? - galdetu zion amak.
-Bai ama, primeran nago - erantzun zuen Maitek.
Bazkaldu eta gero Rokok Maiteren amari bere etxean bizi nahi zuela esan zion. Amaren erantzuna baiezkoa izan zen eta Maite poz-pozik zegoen.
Gauean aita etxean sartu eta mamua ikustean hauxe esan zuen:
- Guretzat da?
-Bai! - erantzun zuten Maite eta amak irribarre handiarekin.
Festa bat antolatu zuten Rokoren etorrera ospatzeko eta handik aurrera poz-pozik bizi ziren.
lunes, 19 de enero de 2015
ASMATU NOR NAIZEN
LABURPENA
azen behin, Madrileko instituto batean, mutiko bat Markos izenarekin. Markosek 14 urteko mutiko bat da. Instituto horretan hainbat arazo euki zituen bere lankideekin eta notekin. Horregaitik, Markosen ama intitutoz aldatu zuen eta Madrileko beste instituto batera eraman zion.
Hor, Markosek lagun asko egin zituen Michel, Violeta eta mutiko bat. Baina, lehendabizi ailegatu bezain laster, Markosek mutiko batekn hitz egiten hasi zen, eta berak Markosen istorioarekin identifikatzen zen, berak institutoz aldatu izan behar zuelako. Denbora pasatzen zen eta Markosek neska bategaz maitemindu zen. Eta hasi zen berari hainbat mezu bidaltzen orri batzuekin.
Lehendabizi, beti mahaiaren apalean uzten zizkion mezuak. Mezuak idatziz egiten zituen eta pertsonagabeko mezuak ziren. Berak, ez zituen mezu hoiek bere izenarekin sinatzen. Denbora pasatzen zen eta bera jarraitzen zuen, neskatoari mezuak bidaltzen, baina orain arbelaren atzean uzten zizkion. Azkenean, neskatoa haserretu zen eta mutiko guztiei galdetzen zien.
Eta azkenean, Markosek konfesatu zuen eta bera zela esan zion, neskatoari asko gustatzen zitzaion Markos baina ez zion inori esan. Azkenean, Markosek eta berak elkarri amaitu zuten eta neska-mutil lagunak ziren. Eskolako guztiek zerbait zekiten haien begiradei esker.....
Eta azkenean, publikoa egin zuten eta bere lagun guztiei komunikatu zieten, denok oso pozik zeuden, oso bikote ona egiten zutelako
NIRE IRITZIA
Liburu hau, asko gustatu zait. Niretzat gai hauetako liburuak asko gustatzen zaizkit. Lehendabizi asko gustatzen zaidalako institutoekin zerikusia duten liburuak. Institutoei buruzko liburuak gustatzen zaizkit, gure adineko arazoak direlako eta hainbat pertsona ezagutzen ditudalako, arazo hauek oso larriak dira eta hobetzeko hainbat ekintza egin behar dituzte, eragiten zaien pertsonei kalte asko egiten dietelako, ez bakarrik urte batzuetan, bizitza osoan gogoratuko dutelako eta beraien konzientzian geratuko zelako.
ZERGATIK AUKERATU DUT LIBURU HAU?
Ostegun arratsalde batean, Leioako kultur etxera joan ginen hainbat liburu ikusteko, liburu hau ikusi nuenean, atentzioa deitu zidan, eta liburu hau hartu nuen. Gorkari esan nion zer iruditzen zitzaion liburu hau. Esan zidan oso liburu interesgarria zela eta gure adinerako oso egokiak, orduan liburua hartu eta irakurri nuen.
IDAZLEAREN HAINBAT DATU BEATRICE MASINI)
Milanen bizi da eta bertan lan egiten du. Kazetaria da, editorea, itzultazilea eta idazlea. Helduentzako zein haurrentzako liburuak argitaratu ditu. Bere opor gogokoenetan besaulki eroso batean eserita egoten da, leku bati begira, oinetan liburu pilo bat duela.
Bere idazlanetako asko hainbat hizkuntzatara itzuli dira. 2004an Andersen-Haurren mundua saria jaso zuen. Beste sari batzuk ere irabazi ditu, hala nola, Pippi saria eta Elsa Morante Ragazzi saria.
Roberto Piumini Milanen jaio zen 1947an. Eleberriak, ipuinak, olerkiak eta antzelanak idatzi ditu haur eta gazteentzat. Bere liburuak hainbat hizkuntzatara itzuli dira. Zinemako gidoiak eta marrazki bizidunak egiten ditu, eta telesaio irratsaio egilea ere bada. Bere idazlanen jendaurreko irakurketak egin ohi ditu bai helduentzat eta bai haurrentzat
azen behin, Madrileko instituto batean, mutiko bat Markos izenarekin. Markosek 14 urteko mutiko bat da. Instituto horretan hainbat arazo euki zituen bere lankideekin eta notekin. Horregaitik, Markosen ama intitutoz aldatu zuen eta Madrileko beste instituto batera eraman zion.
Hor, Markosek lagun asko egin zituen Michel, Violeta eta mutiko bat. Baina, lehendabizi ailegatu bezain laster, Markosek mutiko batekn hitz egiten hasi zen, eta berak Markosen istorioarekin identifikatzen zen, berak institutoz aldatu izan behar zuelako. Denbora pasatzen zen eta Markosek neska bategaz maitemindu zen. Eta hasi zen berari hainbat mezu bidaltzen orri batzuekin.
Lehendabizi, beti mahaiaren apalean uzten zizkion mezuak. Mezuak idatziz egiten zituen eta pertsonagabeko mezuak ziren. Berak, ez zituen mezu hoiek bere izenarekin sinatzen. Denbora pasatzen zen eta bera jarraitzen zuen, neskatoari mezuak bidaltzen, baina orain arbelaren atzean uzten zizkion. Azkenean, neskatoa haserretu zen eta mutiko guztiei galdetzen zien.
Eta azkenean, Markosek konfesatu zuen eta bera zela esan zion, neskatoari asko gustatzen zitzaion Markos baina ez zion inori esan. Azkenean, Markosek eta berak elkarri amaitu zuten eta neska-mutil lagunak ziren. Eskolako guztiek zerbait zekiten haien begiradei esker.....
Eta azkenean, publikoa egin zuten eta bere lagun guztiei komunikatu zieten, denok oso pozik zeuden, oso bikote ona egiten zutelako
NIRE IRITZIA
Liburu hau, asko gustatu zait. Niretzat gai hauetako liburuak asko gustatzen zaizkit. Lehendabizi asko gustatzen zaidalako institutoekin zerikusia duten liburuak. Institutoei buruzko liburuak gustatzen zaizkit, gure adineko arazoak direlako eta hainbat pertsona ezagutzen ditudalako, arazo hauek oso larriak dira eta hobetzeko hainbat ekintza egin behar dituzte, eragiten zaien pertsonei kalte asko egiten dietelako, ez bakarrik urte batzuetan, bizitza osoan gogoratuko dutelako eta beraien konzientzian geratuko zelako.
ZERGATIK AUKERATU DUT LIBURU HAU?
Ostegun arratsalde batean, Leioako kultur etxera joan ginen hainbat liburu ikusteko, liburu hau ikusi nuenean, atentzioa deitu zidan, eta liburu hau hartu nuen. Gorkari esan nion zer iruditzen zitzaion liburu hau. Esan zidan oso liburu interesgarria zela eta gure adinerako oso egokiak, orduan liburua hartu eta irakurri nuen.
IDAZLEAREN HAINBAT DATU BEATRICE MASINI)
Milanen bizi da eta bertan lan egiten du. Kazetaria da, editorea, itzultazilea eta idazlea. Helduentzako zein haurrentzako liburuak argitaratu ditu. Bere opor gogokoenetan besaulki eroso batean eserita egoten da, leku bati begira, oinetan liburu pilo bat duela.
Bere idazlanetako asko hainbat hizkuntzatara itzuli dira. 2004an Andersen-Haurren mundua saria jaso zuen. Beste sari batzuk ere irabazi ditu, hala nola, Pippi saria eta Elsa Morante Ragazzi saria.
Roberto Piumini Milanen jaio zen 1947an. Eleberriak, ipuinak, olerkiak eta antzelanak idatzi ditu haur eta gazteentzat. Bere liburuak hainbat hizkuntzatara itzuli dira. Zinemako gidoiak eta marrazki bizidunak egiten ditu, eta telesaio irratsaio egilea ere bada. Bere idazlanen jendaurreko irakurketak egin ohi ditu bai helduentzat eta bai haurrentzat
sábado, 15 de noviembre de 2014
EIVISSA
Wikipedian argitaratutako idazlana (Ikusi nahi ba duzue, https://eu.wikipedia.org/wiki/Eivissa_uhartea)
DATU GARRANTZITSUAK
Eivissa, itsaso Mediterraneoan dagoen uharte bat da eta haren parean, Mallorca, Menorca, Formentera eta beste hainbat uharte txiki daude, uharte horrek, 572 km2 ditu eta 133.702 biztanlek osatzen dute Eivissa.
Kostako longitudea, 210 km-koa da eta 40 haitz eta uharte txiki baino gehiago. Tamaina desberdineko uhartetxoak aldizkatzen diren tokian. Uhartearen arteko distantziak, oso handiak dira (Hegoaldetik-Iparraldera 41 km). Eivissak morfologia oso irregularra du, hainbat menditatik eratua eta haietatik, altuena Sa Talaia izenekoa da, San Jose-ko udalean kokatuta, 475 metroko altitudearekin.
Eivissa uharteak, fama handia du, bere hondartzetako edertasunarengatik, hondartzetako uraren kalitatearengatik, hor antolatzen diren festengatik, eta diskotekengatik. Klub ospetsuen artean, Space-k, Pacha-k, Privillege Ibiza-k, Amnesiak, itsasoko kafea, Es Paradis-eko eta Ushuia Ibiza-k. Portuko aldeak, erakartzen ditu, hainbat turista ere bai.
GEOGRAFIA
Iberiar penintsulatik, 79 km-tara dago, haren ekialdean, Deniaren parean, Mallorcatik 80 km.ra eta Formenteratik 3 km-tara.
TURISMOA
Eivissa uharteak, batez besteko 18-27 urteko biztanleria du, jende oso gutxi bizi da hor urte osoan, jendeak festa egitera joaten dira eta gauean giro itzela egoten da. Eivissako hondartza garrantzitsuenak eta famatuenak, Ses figuerentes eta Talamanca dira.
Wikipedian argitaratutako idazlana (Ikusi nahi ba duzue, https://eu.wikipedia.org/wiki/Eivissa_uhartea)
DATU GARRANTZITSUAK
Eivissa, itsaso Mediterraneoan dagoen uharte bat da eta haren parean, Mallorca, Menorca, Formentera eta beste hainbat uharte txiki daude, uharte horrek, 572 km2 ditu eta 133.702 biztanlek osatzen dute Eivissa.
Kostako longitudea, 210 km-koa da eta 40 haitz eta uharte txiki baino gehiago. Tamaina desberdineko uhartetxoak aldizkatzen diren tokian. Uhartearen arteko distantziak, oso handiak dira (Hegoaldetik-Iparraldera 41 km). Eivissak morfologia oso irregularra du, hainbat menditatik eratua eta haietatik, altuena Sa Talaia izenekoa da, San Jose-ko udalean kokatuta, 475 metroko altitudearekin.
Eivissa uharteak, fama handia du, bere hondartzetako edertasunarengatik, hondartzetako uraren kalitatearengatik, hor antolatzen diren festengatik, eta diskotekengatik. Klub ospetsuen artean, Space-k, Pacha-k, Privillege Ibiza-k, Amnesiak, itsasoko kafea, Es Paradis-eko eta Ushuia Ibiza-k. Portuko aldeak, erakartzen ditu, hainbat turista ere bai.
GEOGRAFIA
Iberiar penintsulatik, 79 km-tara dago, haren ekialdean, Deniaren parean, Mallorcatik 80 km.ra eta Formenteratik 3 km-tara.
TURISMOA
Eivissa uharteak, batez besteko 18-27 urteko biztanleria du, jende oso gutxi bizi da hor urte osoan, jendeak festa egitera joaten dira eta gauean giro itzela egoten da. Eivissako hondartza garrantzitsuenak eta famatuenak, Ses figuerentes eta Talamanca dira.
ETXEKO LANAK
Etxeko lanak, bere izena esaten duen moduan, etxean egiten diren lanak dira. Nire kasuan, etxeko lanak, ikastetxekoak dira, baina, beste kasuetan, garbiketa, sukaldaritza, etxea mantentzea etab. Ere esaten zaie etxeko lanak. Eta idazlan honetan haiei buruz hitz egingo dut, baina nik egiten ditudan etxeko lanak, zehaztuko ditut.
Hainbat gauzetarako baliogarriak dira, irakasleek, klasean teoria ematen dute eta azaldu egiten dute denok ulertarazi arte. Gero, teoria hori aplikatzeko, hainbat ariketa ematen digu, ariketa horiek normalean klasean hasten dira eta gero, etxean bukatu egiten ditugu. Teoria erreforzatzeko balio duela da horren alderik onena. Beste etxeko lan batzuk, adibidez, sukaldaritza, janaria egiteko balio du eta garbiketa, arropa edo hainbat gauza garbi eukitzeko eta erabili ahal izateko, balio du.
Nire ustez, etxeko lan batzuk txikitu behar dira, klasean bidalitakoak asko dira eta denbora asko kentzen dizu. Lehen Hezkuntzako 1. mailan, etxeko lanak jartzen hasten dira, 5 minutu ematen dute etxeko lanetan, 2.mailakoak, 10 minutu, 3. mailakoak 15 minutu, 4. mailakoak 20 minutu, 5.mailakoak 25 minutu eta 6. mailakoak 30 minutu. Institutora pasatzean eta Bigarren Hezkuntzean, etxerako lan asko bidaltzen dute. DBH 1.mailan, 35 minutu egoten gara etxeko lanak egiten, DBH 2 mailakoak, 40 minutu, DBH 3. mailakoak, 45 minutu eta DBH 4 mailan, 50 minutu, eta ikasten dugun denbora kontatu barik. Etxeko lanak handitzen ba ditugu, imaginatu zenbat denbora eman behar genuen etxeko lanak egiten. Sukaldaritza eta garbiketa ez dira txikitu eta handitu behar, orohar sukaldaritzan denbora gutxi ematen dugu eta garbiketan ere bai, baina, denbora gehiago emango bagina sukaldaritzarekin, janari asko egingo genuke eta loditu egingo ginateke, eta gutxiago ematen ba dugu, gosearekin geratuko gara. Garbiketaren kasuan, denbora gehiago ematen ba diogu, arropa barik geratuko ginateke, dena bustita egongo delako eta txikitzen ba dugu, arropa zikina geratuko da zure altzairuan eta arropa zikinarekin joan behar izango zara.
Maisuek eta irakasleek, ez diote garrantzi handia ematen etxeko lanei, positibo eta negatiboak jartzen dute eta ebaluazioan, puntu batean edo gutxiagotan baloratzen dute. Nire ustez, garrantzi gehiago eman behar diete etxeko lanei, etxeko lanekin denbora asko galtzen dugulako. Azterketak egiten ditugu eta garrantzi oso handia ematen diote, adibidez, nire gizarteko irakasleak, zortzi puntutan baloratzen ditu azterketak eta gero bi puntu, koadernoa, jarrera eta etxeko lanak. Nire ustez, puntuazio gehiago hartu behar dute etxeko lanek, ebaluaziozko notetan. Beste aldetik, gure esfortzua etxeko lanak egiten, irakasle gutxik baloratzen dute, beste batzuek pentsatu gabe egin duzula esaten dute, ariketa txarto egiten duzunean. Gero, sukaldaritza, asko baloratzen dugu batzuek eta garbiketa ere bai, batzuetan nire ama ezin duenean egin, nik egingo dudala esaten diot eta berak eskertzen dit asko, eta berak egiten duenean (gehienetan) nik, nire arreba eta nire aita asko eskertzen diogu.
Maisuak, pertsona batek egindako etxeko lanen idazlana erakutsi zigun, eta hor, beste lekuetan, etxeko lanik ez dutela editen ikusi genuen. Etxeko lan gutxiago egiten dute eta Espainarekin konparatuta, haien batez besteko nota gurea baino askoz handiagoa da, ADB. Korean. Horrek, etxeko lanak ez direla oso importanteak nota onak ateratzeko irakasten digu. Finlandian ere, hori gertatzen da, ez dute etxeko lanik eta egiten dugunen batez besteko notarekin konparatuta, haien batez besteko nota altuagoa da, inork ez daki zergaitia, baina azkenean aztertu egingo dute eta erantzuna emango dute. Sukaldaritza eta garbiketa, leku guztietan berdina da.
Etxeko lanak, alde onak eta alde txarrak dituzte. Alde onak eta alde txarren zerrenda kantitate ia berdina da. Alde onak esaten hasiko naiz. Etxeko lanak egitean, nota hobeak aterako dituzu, dudak ateratzen zaizkizu eta andereño edo maisuarengana joan ahal zara, duda hori edo horiek argitzeko. Baina alde txarrak ere dituzte etxeko lanek. Etxerako lanak egiten, denbora asko galtzen duzu beste gauza bat ikasteko. Egun batean, azterketa bat ba daukazu, aurreko egunean, ikasteko orduan, etxeko lanak azkenerako utzi nahi duzu eta 00:00 arte edo gehiagorarte egoten ikasten eta etxeko lanak egiten eta hurrengo egunean ez zaude deskantsatuta azterketa egiteko. Sukaldaritza eta garbiketaren alde ona, jan eta arropa garbi eukiko duzula da eta txarra, denbora galtzen duzula.
Nire ustez, etxeko lanak ez dira beharrezkoak nota onak ateratzeko eta denbora galtzeko balio dutela uste dut. Gero, hainbat irakasleek ez dute esfortsua eta ahalegina kontuan hartzen eta ez dute pentsatzen, hainbat ikasgai ditugula ez bakarrik berak emandako ikasgaia. Nire gelako gehienek pentsatzen dute hori, eta irakasle batzuek ere pentsatzen dute. Irakasleek, ere, etxeko lanak dituzte, gure lanak, azterketak eta kuadernoak zuzentzea, baina, haiek hainbat denbora ematen dute zuzentzen eta guk hamalau orri, egun batetik bestera egin behar ditugu.
Nire oporrak Tenerifen
(Nire oporretako bidai gogokoenari buruz zerbait azaldu nahi nuen)1.Teneriferako bidaia prestatu
Lehendabizi, bidai-agentziara joan ginen hegazkinerako billetea eta hotela hartzeko. Egun horretan nik oso pozik nengoen hegazkina probatuko nuelako. Baina arazo handi bat zegoen, ez zeuden egun horretarako Bilboko aireportutik Tenerifeko aireportura joaten ziren hegazkinik eta Madrileko aireportutik atera egin behar izan genuen.Bidaia aste batekoa izan zen.Egunak pasa eta gero, bidaiaren eguna ailegatu zen. Nire ama maletak prestatzen hasi zen.Zenbait arropa eta hainbat bainuko tresnak sartu zituen.
2.Leioatik-Madrilera
Leioatik, goizeko hamaiketan atera ginen kotxearekin. Kotxearekin 4 ordu egin genituen Madrileraino. Madrilera gutxi gora behera arratsaldeko hiruretan ailegatu ginen eta ailegatu bezain laster jatera joan ginen eta gero ziztu bizian aireportura joan ginen hegazkina hartzeko. Gure hegazkina arratsaldeko seietan ateratzen zen, baina arratsaldeko bostak eta erdietan hegazkinaren barruan geunden. Niri hegazkina, beldur asko ematen zidan eta ``Ryanair´´ konpainiarekin joatean beldur gehiago ematen zidan. Konpainia hori fama oso txarra zuelako.
3.Barajasetik-Tenerifera
Hegazkina ibiltzen hasi zen Madrileko aireportutik (Barajas) eta azkenean aireratu egin zuen. Airean geundenean nire urduritasuna oso handia zen, baina azkenean oso ondo pasatu nuen eta asko disfrutatu nuen hegazkinean. 3 orduko bidaia izan zen eta oso polita zen hegazkineko leihoetatik hodeiak ikustea. Hegazkina lurreratu zenean Ipar-tenerifeko aireportuan geunden.Eta Tenerifetik abiatzeko, kotxe bat alokatu genuen. Tenerife bi zatitan banatzen da. Hego-Tenerife eta Ipar-Tenerife baina gure hotela ipar Tenerifen zegoen.
4-Hotela
Tenerifeko iparraldean, hainbat lurralde daude eta guk Puerto de la cruz´´ izeneko lurraldean egon ginen PUERTO DE LA CRUZ´ izeneko hotel batean. Hotel hori 4 izarrekoa da eta 7 solairuko hotel polit-polita zen. Guri 5 solairuan egotea tokatu zitzaigun. Tenerifeko maskota, muskerra da eta hotel barruan, igerileku lekuan eta hainbat lekutan hainbat musker zeuden hortik solte. Asko gustatu zitzaidan muskerrarena. Ailegatzean logelaren giltza hartu maletak logelan utzi eta afaltzera (T.I) joan ginen. Afaldu eta gero oso ongi pasatu genuen sugeen erakusketarekin. Hainbat pertsona zeuden sugea ikutzeko baina niri nazka asko ematen didate eta ez nuen sugea hartu. Saioa eta gero, igerilekuaren ``chil-out´´ batera joan ginen. Eta egun horretan, san Francisco bat eskatu nuen eta eman zidaten alkoholarekin eta nik ez nintzen konturatu azkenerako. Eta gero pixka zorabiatuta sentitzen nintzen. Gero, logelara joan eta oso ondo lo egin genuen.
5.Lehenengo eguna
Altxatu eta gero, gosari gozo gozoa hartzera joan ginen. Bazkaria eta gero, Ipar-Tenerifetik buelta bat ematera joan ginen kotxearekin. Ipar Tenerifeko ibilbidera joan ginen denda batzuk ikustera familiari hortik zerbait ekartzeko eta txangoak prestatzeko. Ibilbidea oso luzea izan zen baina gero, hotelera bueltatu ginen, bazkaldu eta igerilekura joan ginen, oso lasai egoteko .Arratsalde osoa egon ginen igerilekuan, eta afaldu eta gero hondartzatik paseo bat egin genuen, eta gero ohera lo egitera eta hurrengo egunera.
6.Hurrengo eguna
Hondartzara joan ginen, beltz pixka bat ipintzeko. Nik tripako minarekin nengoen, baina hondartzan disfrutatu nuen harri oso politak ikusten.Kolorezko harriak oso politak. Hondartza eta gero, berriz igerilekura joan ginen. Eta gauean berriz afaldu eta ohera joan txangoetarako prestatzeko.
7.Txangoak
7.1 Teiderantz
Gure hirugarren egunean, Teiderantz abiatu ginen. Teidera joateko kotxea genuen eta hainbat kurba zeuden ailegatzeko. Asko zorabiatzen zuten, baina azkenean Teidera ailegatu ginen. Teideko ilara itxaron genuen, eta azkenik teleferikoan igo eta Teideren ia gailurrera eraman zigun. Gero, guk permiso bat hartuz, gailur gailurrera ailegatu ginen oinez. Hor goian arnasteko oso zaila zen.Hor Teideko gailurrean sumendia zen eta hainbat urte pasa eta gero oraindik ke pixka bat ateratzen da eta hor ukitzean oso bero zegoen. Teidetik jaitsi bezain laster Hego-Tenerife ezagutzera joan ginen. Hor hainbat herrialde zeuden eta nire aita hortik galdu egin zen kotxearekin. Masca izeneko herrialde oso txikia ikusi genuen. Kurba asko zeukan ailegatzeko eta niri ez zitzaidan batere gustatu. Gero, uharri bat ikusi genuen, oso polita zen. Ia gehien gustatu zitzaidana.
Gero, hotelera bueltatu eta afaldu genuen. Egun horretan bazkaria galdu genuen, baina gosaritik hainbat gauzak eraman genituen hortik jateko.
7.2 Loro Park
Egun horretan, bazkaldu eta trena hartzeko ibilbidera joan ginen. Trena hartu eta Loro park-era abiatu ginen. Hor hainbat animali ikusi genituen eta ordu konkretu batzuetan, hainbat ikustaldi zeuden. Lehendabizi izurdeen ikustaldira joan ginen, oso ikustaldi polita izan zen. Izurdeek 2 pertsonei txalupa txikian eramaten zuten buelta bat ematera, eta izurdeek korda batzuk salto egiten zituzten eta hainbat gauza gauza harrigarri. Oso ikustaldi dibertigarria izan zen.Gero, itsas lehoien ikustaldira abiatu ginen. Haiek barre egiten ziguten denoi. Baina hoberena orken ikustaldia izan zen. Haiek, saltoka ibiltzen ziren eta denoi zipriztindu ziguten. Nik busti bustita amaitu nuen, sorte onez nire amak bustiko genuela ba zekiela eta motxilan beste arropa zeukala aldatzeko. Gero, pixka lasaitzeko loro ikustaldia ikustera Joan ginen. Baina niri ez zitzaidan batere lasaitu. Batek, nire besaburuan jarri zen eta niri ez zitzaidan asko gustatu. Baina azkenean loroak niri guapo esatean pixka lasaitu zidan. Animali guztiak ikusi eta gero, Hotelera abiatu ginen lasai-lasai trenarekin. Hotelera ailegatzean, afaldu, chil-out-ean egon eta ohera berriz.
7.3 Hondartzen eguna
Esnatu, gosaldu eta hondartzara abiatu ginen. Hotelaren behealdean zegoen hondartzara joan ginen lehendabizi. Gero, harrizko hondartza batera joan ginen. Eta azkenik, eta hoberena ``Las Teresitas´´ izeneko hondartza famatura joan ginen. Hor oso pozik egon nintzen uretan sartuta eta arrainak eta karramarroak harrapatzen. Hondartzan egon eta gero, Mc Donalds-era joan ginen jatera, hoteleko janariaren ordua amaitu zelako. Gero bai, hotelera joan ginen eta dutxara sartu eta Tenerifen bizi den nire aitaren lehengusinarekin geratu ginen zerbait edateko. Hainbat ordu iraun genuen berarekin hitz egiten baina hotelera joatean afaldu eta nire aitaren lehengusinarekin buelta bat ematera joan ginen.
8.Ia Amaiera
Amaiera ailegatzen hasi zen eta gure azken gaua zen hotel horretan. Lehendabizi egin genuena gure familiakoei opariak erosi. Gero, guri gustatzen zitzaiguna hartu.Gero bazkaria hartu eta kalera joan ginen gure lagun batzuekin. Gero, hotelera joan ginen eta afaldu eta gero Miss-Misster kids and olds tokatzen zen. Eta denok parte hartzen genuen. Nire arreba eta nik logelara joan ginen guapo-guapo ipintzeko. Irabazten zuenak Gran Canaria´´ uhartera joateko bidaia egiten zieten dohainik. Desfilera ailegatzean, nire izena entzutean atera nintzen eta nire laguna Marcos´´ nire aurretik atera zen. Sailkapenarekin hasi zirenean, nire arreba hirugarrena geratu zen nesken arloan baina niri ez zidaten izendatu. Baina, gero zerrendaketa ikustean bostgarren postuan geratu nintzen 30 mutiletik eta nire laguna 20-ta piku garren postuan geratu zen. Gau hori gure azken gaua zen hotelean eta gogoz disfrutatu genuen.
9.Azken eguna(Tenerife-madrid Madrid-bilbao)
Altxatzean gosaldu eta maletak prestatzera joan ginen. Gero igerilekua eta chil-out a agurtzeko berriz horra joan ginen. Arratsaldean gure logela utzi behar genuen eta logela bat uzten ziguten dutxatzeko eta dena preparatzeko ondo. Gure aurrean 5 mutil eta 5 neska sartu ziren. Guk sartu ginen eta dutxa hartu eta gero hoteletik atera eta aireportura joan ginen. Aireportura ailegatzean kotxea utzi eta gure hegazkinaren ilaran jarri ginen. Kasualidadez, hoteleko 5 neska eta 5 mutilak gure hegazkinean ere zeuden. Baina gure hegazkinavuelling´´ izeneko konpainiakoa izan behar zen baina arazo bat sortu zen hegazkin horretan, nik oso pozik nengoen ryanair konpainiarekin ez genuelako bidaiatuko, baina azkenean itxaroten ez egoteko ryanair´´ hegazkina ekarri zuten eta berarekin egin genuen hegan. Madrilera ailegatzean, autobus batekin hartu ziguten eta aireportuko irteeraraino eraman ziguten.Irteeran gure kotxea hartu eta 4 ordu pasa eta gero gaueko biak ziren eta Leioara ailegatu ginen. Eta ohera sartu eta arratsaldean lagunekin atera eta bizitza normala egin genuen Torreviejara joan arte.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)